De heg is klaar

Vandaag de laatste 10 meter van de heg gesnoeid. Pff... dat was een hele klus. Een deel van de stammen viel op de weg en het verslepen, in stukken knippen en versnipperen was ook nog veel werk. Maar het is wel netjes geworden en het wordt door onze dorpsgenoten erg gewaardeerd: très propre.

Spitten!

Het antwoord is duidelijk, 'gespit' is er. Boven de buurman aan het werk met zijn motobineuse. Nadat Eveline 3 dagen aan het zwoegen is geweest om de grond onkruid-vrij te maken, was het omwoelen met het machientje in 15 minuten klaar. Toen was buurman Bernard zelfs al 3 keer rond geweest. Hopelijk hebben de regenwormen (nee, Irene, dat zijn géén 'maden', maar hele mooie en nuttige beestjes!) het overleeft. Overigens zijn er dit jaar opvallend veel Lieveheersbeestjes bij ons in de tuin; ook nuttige beestjes omdat ze luizen eten.

Aardperen

Vandaag heeft Eveline de aardperen gerooid. Ja, Irene, dit zijn ze dus! Een soort knollen, ook wel Topinamboer genaamd. Familie van de zonnebloem, ze kunnen geel bloeien, maar dat hebben ze bij ons niet gedaan. De 5 knollen die we 2 jaar geleden in de grond hebben gestopt hebben zich flink voortgeplant. Helaas vinden we ze niet echt lekker -sommige groenten zijn niet voor niets 'vergeten'... Maar gezien deze flinke oogst gaat Eveline toch nog weer een poging wagen; aardperensoep schijnt nog wel lekker te kunnen zijn.
Evengoed: als iemand aardperen nodig heeft, ze zijn gratis af te halen in Le Sap!

Hard gewerkt

Het was een heerlijke dag vandaag; voor het eerst konden we in een t-shirtje buiten aan het werk. Eveline heeft de meidoorn die teveel schaduw gaf in de moestuin afgezaagd en weer een flink stuk tuin onkruid-vrij gemaakt.

Gisteren kwam de buurman de voortgang even inspecteren, maar zijn oordeel blijft dat er geploegd gaat worden. En wie zijn wij om zijn deskundigheid in twijfel te trekken: de buren eten het hele jaar en al vele jaren van hun moestuin.

Morgen nog het laatste stuk en de rand richting het weggetje. Daar hebben we 2 jaar geleden aardperen geplant en hoewel die het goed doen, bloeien ze niet en vinden we ze eigenlijk ook niet lekker. Dus die gaat Eveline er morgen uit halen (en ergens anders in de grond stoppen, want zomaar weggooien is ook zo zonde ;-)).

Gezaaid

Vandaag de bakken van de makkelijke moestuin schoongemaakt: onkruid, opbind-touw, planten resten eruit gehaald. Vervolgens gemest met koemest-korrels en mooie compost van eigen maaksel. De compost leek wel spaghetti zoveel wormen zaten erin. Vervolgens de eerste zaadjes de grond in: spinazie, radijs, ui, andijvie, sla, doperwten en peultjes. Toen afgedekt met plastic, zodat het net kleine kasjes zijn. Al met al snel klaar; niet voor niets een makkelijke moestuin.

Spitten of niet spitten

Zie hier de moestuin; vóór de winter deels afgedekt met plastic tegen het onkruid.

In het achterste stuk stond nog prei, kool en spruitjes, dus dat lag bloot.

De buurman vindt het plastic maar niks en biedt aan om het stuk te 'ploegen' met zijn motobineuse, maar dan moeten we wel eerst het onkruid eruit halen. Dat heeft Eveline op foto 2 voor het achterste stuk al gedaan, met de hooivork. En dat ging zo makkelijk dat omploegen misschien niet meer nodig is en als rasechte biologisch tuinierende Wageningse laat Eveline het bodemleven natuurlijk ook liever met rust. Maar of de buurman het daarmee eens is...

Een stuk verder

Inmiddels is de heg voor 2/3 gekortwiekt. Eveline heeft al weer een paar uur snipperwerk erop zitten om-voor zover mogelijk- de afgezaagde takken op te ruimen.  We maken ons op voor de laatste meters zaagwerk.

Levenskunst

Poezen zijn erg goed in het uitkiezen van de lekkerste plekjes, waar ze uren in het zonnetje blijven liggen genieten, terwijl wij aan het zagen, knippen en sjouwen zijn. Hier speelt Moortje voor vlaaivulling.

Vorderingen met het snoeien van de heg

 We krijgen ineens zicht op de buren

We zijn op de helft, nog zo'n 15 mtr te gaan.

Snipperdag

Na een regenachtige week, schijnt vandaag eindelijk heerlijk de zon. Dus naar buiten met kettingzaag, snoeischaar en versnipperaar. Een stuk beukenhaag naast het huis was minstens 15 jaar niet gesnoeid maar is nu echt aan de beurt. Sommige stammen zijn 15 cm dik en leveren mooi brandhout op. De kleinere takken (toch nog een enorme berg) gaan in de versnipperaar. Eveline gooit de snippers op de paden van de moestuin en tussen de fruitstruikjes.

Groeikracht

Takken van een gesnoeide kastanje botten uit in een vaas.

Verkeershinder

Het is weliswaar een filmpje uit 2005 -tijdens een vakantie in Schotland- maar ik vond 'm te komisch om zomaar in de vergetelheid te laten verdwijnen.

Zoet bezig

Na al het snoeien van de afgelopen weken is het tijd om te versnipperen. We hebben er eerst al paar houtwallen van gemaakt en van de rest wilden we een vuurtje stoken, maar na enkele vergeefse pogingen met allerlei brandbare stoffen, herinnerde Eveline zich de hakselaar in de schuur als alternatief. En daar is ze nu al weer 2 dagen zoet mee bezig.

Het is een tevreden werkje, 3 maal nuttig: eerst het snoeien, dan het opruimen van de gesnoeide spul en tot slot zijn de snippers mooi  voor de composthoop. Bovendien is het leuk om te zien en te horen hoe de takken opgegeten worden. Er blijven slechts een paar dikke takken over en die zijn voor in de houtkachel.

Een rommeltje

Het is nog een rommel in en om de moestuin, maar langzaam aan beginnen de voorjaarkriebels te komen. Het is al een paar dagen heerlijk zacht buiten. Eveline heeft de vlier boven de kas gesnoeid, de herfstframbozen tot de grond afgeknipt en ook de overige fruitstruikjes gefatsoeneerd. Maar de kas moet nog worden opgeruimd, de aardbeien geknipt, en de buurman kwam trots vertellen dat hij zijn moestuin heeft omgespit en de bloemkool al geplant ... daar kunnen we niet tegenop.

Het hokje naast de kas, met gammele deur, is een oud pomphok, voor de waterput. Plan is om daar een opslaghok van te maken voor de moestuin. Oude zooi eruit, planten erin, spijkers aan de muur, klaar.

En Johan is van plan de waterput in ere te herstellen: we hebben al een bronpomp voor onder in de put en hij gaat een opbouw metselen. Maar daar heeft hij het oude pomphokje niet meer voor nodig.

Een hoop stront op het erf

Verrassing op het erf vanmorgen: ik zag allerlei traktorsporen en die leidden naar deze mooie hoop. Een naburige boer heeft koemest gebracht voor de moestuin en de appelbomen. Daar is Eveline erg tevreden mee.

Wel een beetje gênant dat we van de buurman hoorde dat we nog lagen te slapen toen de mest gebracht werd. Maar ja, die boeren zijn ook zo vroeg (8.30 ;-)). Eveline mompelde vaag 'we waren boven' en dat was ook zo.

Reepaté

De buurman kwam langs, dit keer met een stuk reefilet en -lever. Nu zijn we allebei niet zo dol op gebakken lever, dus na wat googlen naar een alternatief recept, werd het plan er een paté van te maken. Het resultaat is érg lekker en bovendien bijna helemaal 'van het land': kosten +/- €1,50 aan 1 ei en reepjes spek en scheutje calvados.

Bij deze het recept voor de liefhebbers:
Uitje, knoflook, eekhoorntjesbrood (zelf geplukt in de herfst en ingevroren) roerbakken, zout, peper,  thym, rozemarijn, jeneverbessen en scheut Calvados erdoor, poosje smoren.

Flink wat walnoten kraken (ook van de buurman gekregen) en roosteren .

Reelever en reefilet (het was 800 gr) in de keukenmachine fijnmalen, 1 ei erdoor, roerbak mengsel en walnoten erdoor. Een scheutje magische Pontacksaus (geheim recept, bij volle maan gemaakt) erdoor en geheel mixen.

Cakevorm bekleden met spek, mengsel erin gieten en ook de bovenkant bekleden met spek. 2 uur au bain marie in de oven op 180gr.

Hakken

 

Het was weer koud deze week, dus we stoken de kachel flink op. In december hebben we de centrale verwarming lekker hoog gehad, maar dat is na het arriveren van de gasrekening meteen afgelopen. De houtkachel houdt de huiskamer lekker warm en bovendien heb je het na het houthakken en naar binnen sjouwen überhaupt niet koud meer.

Ruimte maken

De morgen begon mooi, het veld berijpt en nevel in de verte. Een goede dag om lekker buiten aan het werk te gaan.

Dus weer verder met de opruimactie achter het huis: Johan heeft 2 bomen omgezaagd; zie de actiefoto's hieronder.In de vrijgekomen ruimte gaan we jonge appelbomen planten. 

Vervolgens hebben we al het hout naar het veld voor het huis gesleept om er één dezer dagen een  vreugdevuur van te maken.

L'amour est dans le pré

In stijl met de gekte in Nederland, hebben we naar de franse versie van 'boer zoekt vrouw' gekeken. Allemaal mooie plekjes op het platteland, van de Vogezen t/m Pyreneen. Veel gemengde bedrijven en mooie oude huizen. Een grappig kijkje in het boerenleven en goed om ons frans te verbeteren. We beginnen het Normandische accent al een beetje te herkennen, dat klinkt net iets vertrouwder.

Reebout

Vanmorgen hing er een tas met een reebout aan onze keukendeur: zaterdag geschoten door de buurman. Tijdens een praatje met de buurvrouw vroeg ik of haar man ook zelf slacht wat hij schiet. Ze keek me een beetje verwonderd en zei: 'natuurlijk, dat is eigenlijk hetzelfde als een konijn slachten'. Niets bijzonders dus. Voor ons handig als we nog eens zelf willen leren slachten.

Wild, kippen en konijnen mogen thuis nog worden geslacht, varkens en ander vee niet meer. Sinds vorig jaar moet in Frankrijk ook per afgeschoten everzwijn (>50 kg) worden betaald, +/- €20, voor  reeën was dat al langer zo. Onze buren vinden dat veel, ze zijn niet gewend voor vlees te betalen: naast vlees van de jacht, hebben ze zelf konijnen.

Ree hebben ze meer dan genoeg; de diepvries zit vol en de buurvrouw vertelde dat ze het nu al bijna niet meer kan zien.Wij wel, hebben dezelfde avond heerlijk reebout gegeten, volgens onderstaand recept:

Reebout insmeren met zout en peper, aanbraden,
- 2 uien en 3 tenen knoflook snipperen erbij doen,
- wortel erbij,
- 4 jeneverbessen kneuzen, thym, rozemarijn erbij,
- scheut Pommeau en scheut Calvados,
deksel op de pan en nog een uur in de oven gaarstoven, af en toe braadvocht erover sprenkelen.

Het rook in de oven al zo lekker, het is jammer dat de blog niet met geur komt. De saus gepureerd in de keukenmachine en afgemaakt met eekhoorntjesbrood dat we nog in de vriezer hadden en een scheut room. Gegeten met spruitjes. Mmm...

Om aan de verbeelding over te laten

Het was lenteachtig zacht vandaag, wel 15 C en dus heerlijk weer om te wandelen. Johan wilde graag een vallei met uitzicht om te kunnen fotograferen en die zijn er genoeg in de omgeving. Eveline houdt van ruïnes en oude schuren en fantaseert wie er allemaal in hebben gewoond en wat er van te maken is. Hierbij een kleine selectie van het resultaat:

Snoeien vervolg

Vandaag was het prachtig weer, een goed moment dus om lekker in de tuin bezig te zijn.
Met onze nieuwe telescopische motorzaag de laatste appelboom gesnoeid, heel veel opschot verwijderd en de oprukkende braamstruiken een kopje kleiner gemaakt. Ook de druif is rigoreus ingekort.

Bommel wil ook helpen
maar zit vooral in de weg...

Voorbereiding

Onze nieuwe snoeizaag

Roggebrood

Soms verlang je als geboren Nederlander naar iets oerhollands als Fries Roggebrood en dat is in Frankrijk natuurlijk niet te krijgen. Ze kennen hier wel 'pain de seigle' maar dat is gewoon gebakken brood van roggemeel terwijl het Friese Roggebrood niet wordt gebakken maar meer gekookt of gestoomd. Enige oplossing was dus om het zelf te maken :

ons zelfgemaakte roggebrood

recept:
250 gr roggemeel + 250 gr gebroken rogge, 3 à 4 eetlepels stroop en 2 theelepels zout oplossen in 425 ml water. Alles goed mengen in een kom met een houten lepel. Het (kleffe) deeg in een bakblik doen en goed aandrukken, afsluiten met aluminiumfolie. Het bakblik in een grote pan met 4 à 5 cm water zetten en met het deksel erop 2,5 uur zachtjes laten doorkoken. Na het stomen het brood in het blik laten afkoelen.

Oude appelbomen snoeien

Het was mooi weer in Le Sap, dus goed weer om te snoeien (geen vorst en niet te vochtig). De oude, verwaar-loosde appelbomen waren aan de beurt, nog niet zo makkelijk om daar weer vorm in te krijgen. Het zijn er vier en ik heb bij drie een begin gemaakt met snoeien.
Aan jullie de taak om te zien welke nog moet ;-). Het snoeien moet niet meteen te radikaal, kan beter over een aantal jaren verpreid worden. De boom hier links hadden Johan en ik al een keer flink gesnoeid en daar waren allemaal waterloten in gegroeid -lange slungeltakken zonder vruchten. Die heb ik er bijna allemaal weer uitgeknipt. Er moeten nog een paar grote takken -groter dan 2,5 cm- uit, maar daarvoor moet ik een wond-desinfecteerspulletje hebben, dus dat moet nog even wachten tot de winkels weer open zijn. Als de bomen gesnoeid zijn, krijgen ze ook een flinke kruiwagen vol koemest, om voor nieuwe groeikracht te zorgen. En dan maar weer wachten op bloesem en appels...